In deze retrospectieve krijgt u een zicht op de rijke loopbaan (van 1930 tot in de jaren 1960) van Eero Saarinen, groot architect en designer uit de XXe eeuw. De expo bevat revolutionaire tekeningen en stadsplannen, ontwerpen voor gemeenschapscentra en universiteiten, maquettes, originele meubels, foto's en filmen.

> Eero Saarinen


{Eero Saarinen. Copyright Balthazar Korab Ltd.}

Hoewel Saarinens carrière bruusk werd stop gezet door zijn dood, hij stierf in 1961 op 51 jarige leeftijd (Finland 1910- V.S. 1961), was hij één van de grootste architecten uit zijn land en ver daarbuiten. In de naoorlogse jaren, ook wel de " Amerikaanse eeuw " genoemd, bouwde Saarinen mee aan het internationale imago van de Verenigde Staten. Zijn gebouwen staan symbool voor de Amerikaanse identiteit.
De stijl van Saarinen staat voor het Amerikaanse naoorlogse ideaal (hij nam trouwens de Amerikaanse nationaliteit aan), voor een open maatschappij met onbeperkte keuzemogelijkheden. Zijn visionaire klanten, zakenmensen als Thomas Thomas J. Watson van IBM en Frank Stanton van CBS, die aan de wieg stonden van technologische ontwikkelingen in de computer- en televisiewereld, zorgden ervoor dat zijn ideeën ook verwezenlijkt werden. Hij werkte nauw samen met ondernemers en ontwikkelde progressieve constructiemethodes en mechanische systemen voor nieuwe kantoorgebouwen in bedrijfsparken met bucolische allures. Saarinen zelf was de vrijgevochten en creatieve individualist. Hij en zijn werken stonden voor het kapitalistische Amerika, fris, dynamisch en zeker van zichzelf.


> De architectuur

Het antwoord van Saarinen op invloedrijke opdrachten van bedrijven als General Motors, IBM en CBS klonk volgens de esthetiek van Ludwig Mies van der Rohe " Less is more ". Hij begaf zich op nieuwe en verrassende wegen. Voor General Motors Technical Center (1948-56), ontwikkelde hij sterk gekleurde buitenmuren in baksteen, naar analogie met de laatste automodellen. Hij bekleedde de zetel van het bedrijf Deere & Company (1957-63) te Moline (Illinois), met Corten-staal wat de ruwheid van de landbouwmachines van het bedrijf moest uitbeelden.

{Eero Saarinen, General Motors Technical Center. Warren, Michigan, 1956. Copyright Ezra Stoller/Esto.}

In contrast daarmee staan de ijsbaan David S. Ingalls (1953-59) van de universiteit van Yale en de terminal van de Dulles International Airport (1958-62) buiten Washington D.C. Saarinen profileerde zich als een structurele virtuoos van dynamische vormen. Het Massachusetts Institute of Technology, en de Morse and Stiles Colleges (1958-62) uit steen en beton die hij tekende voor de universiteit van Yale verwezen duidelijk naar het verleden.


> De meubels

Saarinen en Eames werkten geregeld samen. Hun meubelontwerpen kregen veel lof op de wedstrijd "Organic Design in Home Furnishings" georganiseerd door het Museum of Modern Art in 1940. Ze werden symbolen van het exuberante design uit het midden van de eeuw. Ze baseerden zich op de technologie, ontleend aan de nationale defensie. De artistieke traditie kreeg geen plaats in de generatie nieuwe producten. Saarinen en Eames zetten de criteria waaraan de hedendaagse meubels moesten beantwoorden op een rijtje vooraleer de materialen en de technieken te bestuderen. De Wombstoel (baarmoederstoel) is het tweede meubelstuk dat Saarinen voor Knoll (1948) ontwierp; die had onmiddellijk een enorm succes toen ze op de markt werd gebracht en wordt ook nu nog steeds geproduceerd. De stoelen en tafels die de architect in 1958 voor Knoll International ontwierp hadden organische vormen, in een tijd waarin men ook met de ruimtevaart (space age) was begaan.

{Eero Saarinen, TWA -Terminal furniture plan, John F. Kennedy International Airport, New York. New York, 1962. Copyright Yale Manuscripts.}

> De tentoonstelling

De tentoonstelling wordt georganiseerd door het Finnish Cultural Institute in New York, het National Building Museum in Washington D.C., het Museum of Finnish Architecture in Helsinki met de steun van de Yale University School of Architecture. De tentoonstelling opende haar deuren in de herfst 2006 in Helsinki.
Het CIVA is de enige plaats in Europa waar deze tentoonstelling met internationale uitstraling plaats vindt.

Een catalogus met 450 pagina's bevat illustraties, artikels en een portfolio van het volledige werk van Saarinen. (Concept: Michael Bierut, partner van Pentagram, gepubliceerd door de Yale University Press). Het is een basiswerk rond Saarinen.

Speciaal voor deze gelegenheid werd een website gemaakt. De databasis bevat alle informatie rond uitgaven, inlichtingen en beelden rond Saarinen. Iedereen kan die raadplegen, studenten en onderzoekers maar ook alle geïnteresseerden: www.eerosaarinen.net

In 2002 startte het project "Eero Saarinen : Shaping the Future" dankzij Robert A.M. Stern, Decaan van de Yale School of Architecture en Severi Blomstedt, Directeur van het Museum of Finnish Architecture te Helsinki. Dit gebeurde na de schenking van de volledige archieven van de architect aan Yale door Kevin Roche, oud-medewerker van Saarinen. De tentoonstelling en de catalogus bieden een eerste kennismaking met deze archieven. Hier ziet u de grootste Saarinencollectie ter wereld. Daarnaast zijn er collecties uit instellingen als de Cranbrook Archives van Bloomfield Hills in Michigan, de Smithsonian Institution, de Library of Congress te Washington D.C. en de bedrijfsarchieven van klanten van Saarinen.